Pasmo Łososińskie - z jeziorem w tle - 15.08.2006
 17 sierpnia 2006 Pociąg miarowo wybija rytm po szynach, a oni z nosem w mapie coś tam planują, kombinują, dumają. Droga szybko mija i już kręcą po Bocheńskich ulicach, tam czy tam, w górę czy w dół, a może jednak jeszcze inaczej ? Nasi bohaterzy jednak to goście z charakterem i jakoś w końcu wydostają się z miasta aby odpalić w końcu glikogenowe jednostki i ruszyć z kopyta w stronę gór na horyzoncie. Żadne górki czy pagórki nie są w stanie ich zatrzymać, kilometry znikają pod rączymi kółkami i dopiero przełęcz Widoma odważa się rzucić wyzwanie nie wiedząc nawet na jakiej straconej pozycji się okopała. To tylko wyzwala dodatkową agresję w pogromcach gór i pagórów. W ruch idą ciężkie działa. Szególnie to typu XTR w maszynie Skoliozy Wielkiego Zdobywcy Gór Wszelakich z głuchym chrzęstem i rytmicznym obrotem korby sieje popłoch wśród obcej armii. Furman Ten Co Gór Się Nie Boi zabezpiecza skrzydła, a MiśQ Ten Co Kiełbasa Mu Siłę Daje chroni tyły. Pierwsze koty za płoty i w glorii zwycięzców nasza trójka zjeżdża w dół aby tam stoczyć kolejną bitwę. A przeciwnik nie byle jaki , książe Sałasz wysoko wznosi się ponad okolicę i z pogardą patrzy z wysoka na swych przeciwników. Pierwsze starcie idzie jak po maśle, wygodna droga nie stawia oporu i szybko wyprowadza na front główny. Tam już walki stają się bardziej zacięte. Chwila słabości ogarnia naszych wojów gdy giną w masie ścieżek i dróżek. Stroma ściana stawia zaciekły opór ale od rana było przecież wiadomo, że ta bitwa to jednostronny pojedynek i jego wynik z góry był przesądzony. Wystarczył tylko mały błąd przeciwnika i gdy tylko docierają do lepszej drogi ich kontratak jest morderczy. Ostatnie kamienie i korzenie pokonują w szale zwycięstwa i stają na szczycie, który teraz wydaje się taki maluczki i niegroźny. A dalej król tych okolic. Ten to już nawet oporu nie stawia, ale gdy znikają już z jego pola widzenia, niczym faraon wysyła swoje oddziały i podstępnie atakuje ich stromym i kamienistym zjazdem. Było niewesoło, to królewska armia jednak. Furman o mało co nie dostaje szrapnelem i tylko cudem ratuje się przed OTB. Na dole okazuje się, że jednak są straty. Na szczęście w sprzęcie, nie w ludziach. Brak GPS na kierownicy to dotkliwa strata i po chwili narady Skolioza i Furman decydują się na odbicie cennego urządzenie bojowego. Jednak Ten Co Kiełbasa Mu Siłę Daje też nie zasypuje gruszek w popiele i ratuje Garmina Z rąk oprawców. W szale emocji po wygranej wojnie pędzą w dół po asfaltowej drodze i toczą teraz walkę z prędkością. Te 76 km/ h które wykazuje komputer pokładowy to tylko pikuś , żeby ten samochód z przeciwka nie jechał to mogło by być lepiej. Powrót z wojny to już zabawa. Jeszcze tylko jeden podjeździk coś tam bąknął o ringu no ale przecież nie będą się zniżać do takiego poziomu i dumnie przejeżdżają ignorując to wyzwanie. Dalej okazuje się, że MiśQ został jednak ranny. Teraz gdy mija szok pobitewny i ilość adrenaliny zmniejsza swój poziom ,MiśQ zaczyna mocno krwawić i słabnąć. Skolioza i Furman dzielnie holują swego kompana aż za Łapanów, a tam zaczynają się poszukiwania szpitala polowego. Gdy ekspedycja ratunkowa już w drodze Furman i Skolioza odjeżdżają do swych jednostek aby tam nabrać sił przed kolejną bitwą. A ta niedługo bo już 27 sierpnia ogromna armia bikerów pojawi się krakowskich Błoniach aby toczyć ze sobą pojedynki i masakrować się na 104 kilometrowej trasie. Oj - wiele tam będzie ofiar. Galeria z wyjazdu Trasa wycieczki Relacja Skoliozy Piotr Furmański 2 komentarzy ·
2194 czytań
|
Komentarze
18 sierpnia 2006 00:28:04
 .18 sierpnia 2006 21:36:44
ja to moge jedynie "z chrzestem XTRa" schowac sie ze swoimi wypocinami  |
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Oceny
Dodawanie ocen dostępne tylko dla zalogowanych Użytkowników.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Proszę się zalogować lub zarejestrować, żeby móc dodawać oceny.
Brak ocen.
i powodzenia dla wszystkich zielonych którzy jutro startują na maratonie w Głuszycy i Krakowie . Będę śledził on-line 
