Po prostu roznieśli w pył wszystkich konkurentów co jeszcze nigdy nie miało miejsca:
Kocur

Ola Dawidowicz: "Jestem bardzo zadowolona"

2012-08-11

- Przyszła do mnie wczoraj Maja Włoszczowska i mówiła, że mam jechać bez kompleksów, wyprzedzać kogo się da - powiedziała po wyścigu kolarek górskich Aleksandra Dawidowicz, która zajęła 7. miejsce.

- Siódme miejsce w wyścigu olimpijskim to największe osiągnięcie w pani karierze?

- Myślę, że tak. Bardzo cenię sobie mistrzostwo świata w kategorii młodzieżowej, ale każdy widzi, że rywalizacja wśród seniorów wygląda zupełnie inaczej. Bardzo bałam się startu, bo stałam w trzecim rzędzie, a początek jest bardzo istotny, szczególnie na tej trasie. Bałam się też upadku, bo już po starcie była pierwsza kraksa, a dwieście metrów dalej kolejna, w której ja też leżałam. Mój trener Marek Galiński powtarzał mi, żebym nie spanikowała, nawet jeśli po starcie będzie źle. Miałam konsekwentnie jechać do przodu. Byłam bardzo skupiona, nic nie widziałam, nawet swojej rodziny. Przykro trochę, że mi zabrakło, bo przecież jechałam już szósta. "Olcia" Engen wyprzedziła mnie na ostatniej rundzie. Może to głupio zabrzmi, ale wjeżdżając na ostatnią rundę dyrektor sportowy mojej grupy Grzegorz Dziadowiec krzyczy, że już tylko pół rundy, a ja odpowiadam, że chyba półtorej! Byłam tak skupiona, że nie wiedziałam, którą rundę jadę.

- Ze Szwedką Engen rywalizowałyście już w kategorii młodzieżowej.

- Ona też przebijała się do przodu, bo wcale nie miała lepszego startu ode mnie. Utrzymywała jednak równe tempo, a tutaj trzeba walczyć do samego końca.

- Siódme miejsce przed wyścigiem brałaby w ciemno, a teraz chyba jednak żałuje, że nie było jeszcze jednej rundy.

- Żałuję. Jestem trochę roztrzepana, nie wiedziałam w którym momencie wyścigu jestem. Cieszę się jednak z miejsca. Była tu ze mną moja rodzina i im dziękuję. Tak samo jak trenerowi Markowi Galińskiemu i Mai Włoszczowskiej. Atmosfera była świetna, mnóstwo Polaków.

- Sporo gwiazd zawiodło. Pani wyprzedzała mistrzynię świata, Catherine Pendrel.

- Przyszła do mnie wczoraj Maja Włoszczowska i mówiła, że mam jechać bez kompleksów, wyprzedzać kogo się da. I nieważne czy jedzie przede mną mistrzyni olimpijska czy świata. Trzeba jechać swoje, najlepiej jak się potrafi.

- Jest pani w tak dobrej formie, że pewnie chciałaby jutro mistrzostw świata.

- Powiem szczerze, że jednak chętnie zawitam do domu, bo dawno mnie nie było u moich bliskich. W poniedziałek wracamy do Warszawy i cieszę się z tego. Za mną bardzo trudne zgrupowanie, podwyższam poziom, mam nadzieję, że dalej tak będzie.

- Co byłoby gdyby nie ten upadek?

- Po upadku dziewczyny na przedzie odjeżdżają i trudno je gonić. Nie da się cały czas jechać na maksimum możliwości, bo później, jak to się po kolarsku mówi, "korby odbijają". Jednak bez względu na wszystko jestem zadowolona z wyniku. Były spekulacje na temat tego czy mi się należy wyjazd na igrzyska. Po tym wyścigu chyba nie ma co podważać tej decyzji. Powiem tylko tyle.

- Uratowała pani polskie kolarstwo na tych Igrzyskach.

- Cieszę się bardzo. Chciałam godnie zastąpić Maję Włoszczowską.

- Jak pani ocenia trasę?

- Jest bardzo ciężka, ale i szybka. Specyficzna, na pewno. Brakuje korzeni, ale za to sporo skał. Chwila dekoncentracji może zakończyć się bardzo źle. Dlatego trener powtarzał mi cały czas, żebym kontrolowała wszystko co robię.

- Mogło być lepiej?

- Bardzo dużo sportowców "gdyba". Ja też po Pekinie mogłam się zastanawiać czy gdyby nie wywrotka i złamane żebro dojechałabym na wyższej pozycji. A tutaj? Po upadku musiałam "cisnąć" do przodu i przyszedł gorszy moment. Myślałam, że nie dam rady, ale złapałam oddech i wróciłam do swojego rytmu.

Właśnie miałem dać linka

"Pewnie pojechałaby jeszcze lepiej gdyby nie upadek... piękny wynik brawo!"
A co, tylko ona się wywróciła? a może gdyby nie upadki także innych zawodniczek to byłaby jeszcze dalej? Takie gdybanie jest niepoważne...
Co nie zmienia faktu że pojechała lepiej niż się od niej oczekiwało, więc gratulacje się należą...thomas_

Czyżby wygrały 26? UMaciek